T T

Het dorpje, mijn dorpje

Publicatiedatum 19-06-2017

En het gras van het plein ligt erbij alsof het een gazon moet zijn.
Dat is het dorpje waar ik ben geboren en wil bij behoren.
Daar ben ik gedoopt en gevormd.
En toen een meisje uit ons dorpje mij een glimlach schonk,
bonsde mijn ziel tot diep in mijn hart.
O, wat waren wij toch ontroerd
toen wij elkander het jawoord gaven en de belofte van eeuwige trouw.
De tijden zijn veranderd.
En ook wij reizen en bezoeken dorpjes aan het strand en de zee
Elkaar ook met hoge bergen en diepe dalen,
met bergtoppen en eeuwige sneeuw.
Ook bezochten wij dorpjes in de dalen met boerderijen, grotten en spelonken.
Maar geen dorp als het onze,
omringt met vrienden en kennissen.
Van geslacht tot geslacht en eeuwige trouw.

Reacties (0)

Er zijn nog geen reacties
Reageer op dit verhaal
Captcha code
Mijn ouders & Pater Alphons

Mijn ouders & Pater Alphons

Na het bombardement op Roosendaal in mei 1940 met veel slachtoffers en verwoestingen, begint het verzet tegen de Duitse bezetting vanuit een gevoel van onrechtvaardigheid. Mijn vader Adrianus (Janus) van Haperen (1917-1991) onderneemt vanaf het begin van de oorlog samen met vriend Wim Nuijts risicovolle acties in het ondergrondse verzet

> Lees meer
Damstraat

Damstraat

Waarom de Damstraat en waarom de periode 1960-1965?

> Lees meer
Op de klompen naar school

Op de klompen naar school

Mevrouw Heesbeen, geboren en getogen Roosendaler, werd geboren in 1940 en kijkt met veel liefde terug op haar jeugd. 

> Lees meer