T T

Emile van Loonpark

Publicatiedatum 19-06-2017

Venus en Hercules waren hier.

Ze stonden altijd aan de vijver

en begroetten ons, tot ze,

half doodgeknuppeld om de lol,

zonder afscheid verdwenen.

 

Hun sokkels zijn er nog, en in ons hoofd

de beelden, die maken wat stuk is.

Reacties (0)

Er zijn nog geen reacties
Reageer op dit verhaal
Captcha code
Onkuisheid biechten

Onkuisheid biechten

Met lood in zijn schoenen liep Harry naar de biechtstoel. Hij was er van overtuigd dat hij een doodzonde had begaan. Wat zou de kapelaan hiervan zeggen?

> Lees meer
Mijn wondervolle reis

Mijn wondervolle reis

Tijdens de Nationale Museumweek nam Irma Hopstaken-Oostvogels contact met ons op. Het dagboek van haar vader bevat prachtige verhalen en tekeningen. In dit verhaal beschrijft hij zijn wondervolle reis in september 1953.

> Lees meer
 Aombeie, de verkeerde tuub en 'n ouw burolaampke

Aombeie, de verkeerde tuub en 'n ouw burolaampke

Dit verhaal stuurde Harry van Overveld ons. Probeer het maar eens te lezen zonder te lachen ..... ! 

> Lees meer