T T

Struweel te R.

Publicatiedatum 19-06-2017

Groen
loopt langs de Molenbeek
meanderend de stad in;
plantenlint dat traag naar water
glooit. Boven bollen kruinen
over daken en koelte,
haar schaduw, schuift
de zomerstraten in.

Zo groen nog steeds mijn stad.

De parken verbergen al tijden lang met loverdak
stenen delen van de stad en strelen kerktorens.
Een zwarte zwaan zwemt langs de waterkant.
De oude vrouw in de koele schaduw rouwt,
nauwelijks zichtbaar. Zij strooit brood en ziet
met eigen ogen een eeuwig liefdesspel,
zo laat al, aan haar voorbijgaan.

Over mijn stad een ooievaar.

Kind
wuift in de wandelwagen
ver nog voor de parkbrug;
mensen schuiven bij een zwarte auto
aan de overkant. Hoewel
nu dicht had de oude vrouw
parkgroene ogen.
Balsemien bedauwd.

Ook mijn stad leeft en sterft.

Reacties (0)

Er zijn nog geen reacties
Reageer op dit verhaal
Captcha code
Het DNA van Roosendaal

Het DNA van Roosendaal

Bert Mathijssen mag met recht een Bekende Roosendaler worden genoemd. In september 2013 sprak hij plaatsgenoten toe over wat volgens hem het DNA van Roosendaal is. Bert was zo goed om zijn verhaal met ons te delen via de verhalenbank. Ga er maar eens goed voor zitten en laat u door hem meenemen door de tijd.

> Lees meer
Onkuisheid biechten

Onkuisheid biechten

Met lood in zijn schoenen liep Harry naar de biechtstoel. Hij was er van overtuigd dat hij een doodzonde had begaan. Wat zou de kapelaan hiervan zeggen?

> Lees meer
Mijn wondervolle reis

Mijn wondervolle reis

Tijdens de Nationale Museumweek nam Irma Hopstaken-Oostvogels contact met ons op. Het dagboek van haar vader bevat prachtige verhalen en tekeningen. In dit verhaal beschrijft hij zijn wondervolle reis in september 1953.

> Lees meer