T T

Op de klompen naar school

Publicatiedatum 24-01-2022

Elke ochtend voor school liep mevrouw Heesbeen, samen met haar zusjes, naar de Theresiaschool toe. Ze waren thuis met twaalf kinderen en woonden achter het spoor in de buurt van de Kapelberg. Ze hadden het thuis met zovelen – vijf jongens, zeven meisjes en natuurlijk vader en moeder- niet breed. Met spullen moest dan ook zorgvuldig worden omgegaan. De meisjes startten hun tocht naar school, die bijna een uur duurde, dan ook op hun klompjes. In de straat waar ze woonden lag veel zand en stenen en de schoentjes van de kinderen mochten niet te snel slijten. Deze namen ze mee in hun tas. Wanneer ze dan aankwamen bij de ‘Kaai’ stopten ze bij de loods van van Gend en Loos, pakten hun schoentjes uit de tas en wisselden deze voor de klompjes om daarna ter communie te gaan bij de Paterskerk. Een kerkbezoek kon immers niet op klompen, dat vroeg om net schoeisel! En dat allemaal voor schooltijd.

 

Na de kerk volgde het laatste stukje te voet naar de Theresiaschool. Daar aangekomen aten de meisjes nog snel hun boterham voor de les begon, omdat het niet toegestaan was om voor de communie te eten. Aan het einde van de dag werden de schoenen weer omgewisseld voor klompen en begon de reis terug. Haar hele lagere schooltijd heeft mevrouw Heesbeen deze wisseltruc uitgevoerd.

 

Ondanks de ‘armoei’ denkt mevrouw Heesbeen graag terug aan haar jeugd. Ze hadden het wellicht niet breed maar het was erg gezellig thuis en moeder deed wat ze kon. Met het kleine beetje dat ze hadden waren ze gelukkig. Zo speelden de kinderen vaak met zijn allen orkestje, ieder bespeelde dan zijn eigen instrument, van pannendeksel tot wasbord. Als het mogelijk was, zou zij haar jeugd zo weer over willen doen.

Reacties (0)

Er zijn nog geen reacties
Reageer op dit verhaal
Captcha code
Mijn ouders & Pater Alphons

Mijn ouders & Pater Alphons

Na het bombardement op Roosendaal in mei 1940 met veel slachtoffers en verwoestingen, begint het verzet tegen de Duitse bezetting vanuit een gevoel van onrechtvaardigheid. Mijn vader Adrianus (Janus) van Haperen (1917-1991) onderneemt vanaf het begin van de oorlog samen met vriend Wim Nuijts risicovolle acties in het ondergrondse verzet

> Lees meer
Damstraat

Damstraat

Waarom de Damstraat en waarom de periode 1960-1965?

> Lees meer
Het DNA van Roosendaal

Het DNA van Roosendaal

Bert Mathijssen mag met recht een Bekende Roosendaler worden genoemd. In september 2013 sprak hij plaatsgenoten toe over wat volgens hem het DNA van Roosendaal is. Bert was zo goed om zijn verhaal met ons te delen via de verhalenbank. Ga er maar eens goed voor zitten en laat u door hem meenemen door de tijd.

> Lees meer