T T

Voor onze jongens in de Oost

Publicatiedatum 26-06-2017

“Als een traan valt”. Eind jaren 1940! ‘s Avonds voor we gingen slapen, werd er een gebedje opgezegd. We baden dat gebedje voor ‘onze jongens in de Oost’ opdat ze ooit behouden, gezond en wel, naar huis mochten terug keren. Het was bedoeld voor de dienstplichtige militairen die naar het voormalig Nederlands Indië (Indonesië) werden gezonden in de jaren 1947 tot ruim 1950. Ze werden ingezet voor de politionele acties (oorlog) in het conflict tussen Nederland en de Republiek Nederlands Indië. Voor die tijd moesten jonge mannen ver van huis en familie, dikwijls onervaren de oorlog in.
 



Voor onze jongens in de Oost

Moeder Maria, ik ben moe gespeeld.
En vouw nu mijn handjes samen.
ik zit nu te bidden voor u beeld,
En vraag u, zegen onze jantjes.

Zegen onze jantjes in de Oost,
geef hun sterkte en hun troost.
Wees hun toevlucht in gevaren.
Wil hen voor hun moeder sparen.

Zodat ze op een goede keer,
Met z’n allen ooit eens weer,
wanneer de oorlog komt tot bedaren,
in onze behouden haven mogen varen.

Als een traan valt!

Reacties (2)

  • Julie A. Klemowicz-Jungblut

    Geplaatst op 29-10-2020

    Geboren in 1942 heb ik dit gebedje geleerd van een lieve Tante, wiens neef toen in het leger was in Indonesia.

    Nu is het 2020 en ik woon al over 50 jaar in de USA, maar dat gebedje heb ik nooit vergeten. Ik was heel erg blij het via mijn telefoon weer te vinden. Het gebedje is altijd nog van toepassing, want er is nog altijd geen vrede op aarde.
    Overal op de wereld zijn er soldaten die voor hun land vechten en graag tzt veilig naar hun familie willen terug komen. Blijf voor hun bidden!

  • A Nooij

    Geplaatst op 10-05-2019

    Dit gedichtje toevallig gevonden in een oude maria bijbel van de oma van mijn man. Ze had dit zelf geschreven en het klopte grotendeels met het origineel:-) Zij woonde in Noord-Holland.

Reageer op dit verhaal
Captcha code