T T

Molenbeek en Everland

Publicatiedatum 22-06-2017

Roosendaal, juni 2013


Stil, stil, o zo heel stil en week
heeft de wind de bomen gekust.
En over de prachtige Molenbeek,
ligt het maanlicht in diepe rust.

Eenden verscholen tussen het wuivende riet,
de bladeren van de bomen beefden zacht.
Maar ruisen deden ze niet.
Zo zou men spreken van: “wat een nacht”.

In de zwarte duisternis blonk,
het water van de beek als glans metaal.
Door de immense stilte, in ‘t vroeg, klonk,
‘s ochtends het gezang van de nachtegaal.

Waar in het Everland de knotwilgen staan.
Ziet de zomer dit alles rustig aan.
Mensen neem toch eens de tijd, en kijk,
hoe de natuur met haar kleuren prijkt!
 

Reacties (0)

Er zijn nog geen reacties
Reageer op dit verhaal
Captcha code
Het DNA van Roosendaal

Het DNA van Roosendaal

Bert Mathijssen mag met recht een Bekende Roosendaler worden genoemd. In september 2013 sprak hij plaatsgenoten toe over wat volgens hem het DNA van Roosendaal is. Bert was zo goed om zijn verhaal met ons te delen via de verhalenbank. Ga er maar eens goed voor zitten en laat u door hem meenemen door de tijd.

> Lees meer
Onkuisheid biechten

Onkuisheid biechten

Met lood in zijn schoenen liep Harry naar de biechtstoel. Hij was er van overtuigd dat hij een doodzonde had begaan. Wat zou de kapelaan hiervan zeggen?

> Lees meer
Mijn wondervolle reis

Mijn wondervolle reis

Tijdens de Nationale Museumweek nam Irma Hopstaken-Oostvogels contact met ons op. Het dagboek van haar vader bevat prachtige verhalen en tekeningen. In dit verhaal beschrijft hij zijn wondervolle reis in september 1953.

> Lees meer