T T

74-jarige Oude Eik

Publicatiedatum 20-06-2017

Jarenlang sta ik al langs de kant van de weg.
Doch liefde kan ik helaas niemand meer geven.
Wanneer het hard waait, begin ik soms hevig te beven.
Toen ik jong was kreeg ik bescherming van een heg.

Deze week kwamen er mensen met verf en kwast.
Ik zag het aan komen, ik werd er niet mee verrast.
Men zette met verf een kruis op mijn stam, “rood”.
Dat betekent dat ze mij gaan opruimen, ik ga dood!

Ik groeide langzaam, van laag naar hoog.
Hield mensen met bladeren tijdens regen droog.
Mijn vruchten ieder najaar, ze waren het waard,
werden door menig dier voor de winter vergaard.

Met mijn bladeren, eikels en stam kon ik pronken.
Terwijl daar tussen door vogel geluiden klonken.
Statig en hemelsbreed stond ik in volle vrede.
Doch niet voor eeuwig, dat merk ik heden.

Als een trotse koning na 74 jaar, tijden lang,
gegroeid van laag naar hoog, ging mijn gang.
Nog even, en ik lig opgebaard “de trotse” koning.
Als openhaardhout in één of andere woning.

Reacties (0)

Er zijn nog geen reacties
Reageer op dit verhaal
Captcha code
Het DNA van Roosendaal

Het DNA van Roosendaal

Bert Mathijssen mag met recht een Bekende Roosendaler worden genoemd. In september 2013 sprak hij plaatsgenoten toe over wat volgens hem het DNA van Roosendaal is. Bert was zo goed om zijn verhaal met ons te delen via de verhalenbank. Ga er maar eens goed voor zitten en laat u door hem meenemen door de tijd.

> Lees meer
Onkuisheid biechten

Onkuisheid biechten

Met lood in zijn schoenen liep Harry naar de biechtstoel. Hij was er van overtuigd dat hij een doodzonde had begaan. Wat zou de kapelaan hiervan zeggen?

> Lees meer
Mijn wondervolle reis

Mijn wondervolle reis

Tijdens de Nationale Museumweek nam Irma Hopstaken-Oostvogels contact met ons op. Het dagboek van haar vader bevat prachtige verhalen en tekeningen. In dit verhaal beschrijft hij zijn wondervolle reis in september 1953.

> Lees meer